Geen zonsondergang is hetzelfde. De ene keer blijft de hemel in het westen vrij blauw, maar op andere avonden verschijnen de meest prachtige uiteenlopende kleuren, van kopergeel tot bloedrood. Ook 's ochtends vroeg voordat de zon opkomt, kun je al deze tinten tegenkomen.
Dat de hemel zo verschillend kan zijn van kleur heeft te maken met verstrooiing van het zonlicht. Zonlicht is wit, maar bestaat eigenlijk uit verschillende kleuren die we kennen van de regenboog. Bij een regenboog splitsen regendruppels het witte zonlicht op in de verschillende kleuren. Luchtmoleculen doen dit ook en tijdens de zonsop- en ondergang is dit het beste te zien. Dan zie je een soort omgekeerde regenboog. De lucht boven je is blauw en naar de horizon toe wordt het witter en geler. Bij de horizon gaat het over in oranje of zelfs rood.
Bij zonsondergang staat de zon laag aan de hemel en leggen haar stralen een lange weg af door de atmosfeer. Vrijwel al het blauwe en groene licht wordt dan door de luchtmoleculen verstrooid. Het directe licht van de zon dat ons oog bereikt bestaat dan voornamelijk uit rood en in mindere mate geel. Daardoor zien we een oranje bol die achter de horizon wegzakt. Bij zonsopkomst zie je dit effect ook.
Maar zodra de zon onder is, begint het spektakel in de meeste gevallen pas echt. Om dit goed te kunnen zien, heb je wel een vrije horizon nodig. Een geschikte plek is bijvoorbeeld in het open veld of op een hoog punt, zoals bovenin een hoog gebouw. Als het onbewolkt is, zie je op de plek waar de zon achter de horizon is verdwenen een geel tot oranje kleur. Net daarboven is de lucht wit met aan weerskanten ervan een groene tint.
Heel geleidelijk verandert deze witte plek van kleur. In eerste instantie wordt deze geel, maar ongeveer een kwartier na zonsondergang krijgt deze een prachtige zalmroze kleur. Dit duurt echter niet lang. Als snel begint het zalmroze naar de horizon te zakken terwijl de hemel erboven indigo kleurt. Even later zijn de rode componenten verdwenen. Over blijft een fletsblauwe band boven de horizon die overgaat in een diepblauwe kleur hoog erboven.
Hemel in brand
Nog kleurrijker worden zonsondergangen als er wolken in het spel komen. Dan krijgt de avondhemel de meest uiteenlopende kleuren. Natuurlijk moet het niet zwaar bewolkt zijn, want dan valt er niets te zien. Zijn er ’s avonds echter hier en daar wat wolkenvelden, let dan eens op de kleurveranderingen aan de westelijke hemel.
Als de zon onder is, kan het zonlicht soms nog wel wolken verlichten. Ze krijgen dan een geel tot rode kleur. Dit kunnen wolkenbanden zijn, maar ook schapenwolken of de vederachtige cirruswolken. Soms kan een groot deel van de avondhemel hiermee oranje tot rood opgloeien alsof de hemel in brand staat. Achter je zie je de spiegelende ramen van de huizen oplichten als vuur tegen de donkerblauwe lucht in het oosten.